Δεν είχα τη χαρά να γνωρίσω την Ανέτ Σλουμμπερζέ. Διάβασα, όμως, κείμενα για το τι θεωρούσε ότι είναι μια Βιβλιοθήκη και για το πώς οραματίστηκε κάτι πρωτοποριακό για την εποχή εκείνη: τις Βιβλιοθήκες για παιδιά. Βιβλιοθήκες που απευθύνονταν με σεβασμό στα παιδιά τους, με τη φιλοσοφία ότι τα παιδιά μπορούν να τα γνωρίσουν όλα, και που φιλοδοξούσαν να τα κάνουν πολίτες με κρίση, πολίτες του κόσμου.

Κάθε καλωσόρισμα ενός νέου παιδιού στη Βιβλιοθήκη, κάθε συζήτηση που κάνουμε σε ομάδες μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου, κάθε επιλογή καινούργιου βιβλίου, κάθε δραστηριότητα και εκδήλωση της Βιβλιοθήκης, κάθε δημιουργία νέου προγράμματος αισθάνομαι ότι πρέπει να πατάει πάνω στην αισθητική και τις αξίες που η ίδια η Σλουμμπερζέ οραματίστηκε για τις Βιβλιοθήκες της.

Η Παιδική Βιβλιοθήκη Κηφισιάς SEARCH φιλοδοξεί να είναι ένας χώρος–προέκταση του δωματίου των παιδιών. Ένας χώρος όπου παιδιά διαφόρων ηλικιών, διαφορετικής προέλευσης ή κοινωνικής τάξης, θα λειτουργήσουν ως ομάδες, θα εκφραστούν ως άτομα, θα κρίνουν και θα πάρουν θέση ως πολίτες.

«Δεν ξέρω τι άνθρωπος θα ήμουνα εάν δεν ερχόμουνα στη Βιβλιοθήκη» είπε πρόσφατα η Αριάδνη, 17 ετών, που επισκέπτεται τη Βιβλιοθήκη ανελλιπώς από τα 9 της.

«Στη Βιβλιοθήκη είναι πάντα Χριστούγεννα» είπε ο πατέρας τριών παιδιών της Βιβλιοθήκης.

Θέλω να πιστεύω ότι η Ανέτ Σλουμμπερζέ θα μοιραζόταν τη χαρά των λόγων τους μαζί μου.

Κατερίνα Φρουζάκη

Γιατί η Βιβλιοθήκη είναι ένας χώρος που κάθε ερώτηση επιτρέπεται και κάθε ιδέα συζητιέται.